bo słowa to za mało

kiedy rok temu w ramach postanowień noworocznych zakładam sobie rożne rzeczy do realizacji (pomalować paznokcie, pójść do kina) zapisałam "zakochać się nieszczęśliwie" miałam na myśli jakieś fatalne zauroczenie w żonatym facecie albo coś w tym stylu. i nawet po paru (wow! chyba nie potrzebuję drugiej ręki żeby je policzyć) drobnych zauroczeniach myślałam sobie "jest. zrobione. done." i nagle okazuje się, że siła słów jest znów silna, że moc jest w słowach, że wkopałam się niemiłosiernie... bo przecież przyjaźń to też forma zakochania... bo można być zranionym, wykorzystanym i stracić zaufanie - stać się nieszczęśliwie zakochanym w próbie babskiej przyjaźni. to nie tak, że ktoś był tam winny - każda z nas po trochę. ale postanowienie zrealizowałam i cierpię sobie do dziś.

swoją drogą "magia" świąt próbowała mnie też zakochać... ale nie, lepiej nie, nie w kimś kogo nie ma...